Thursday, July 27, 2006
Tuesday, July 18, 2006
Jaan Pehechaan Ho
Χτες το βράδυ που έψαχνα να βρω μια ταινία να δω, εντόπισα ένα dvd που είχα ξεχάσει ότι υπήρχε στη συλλογή μου. Η πλάκα είναι ότι είχα πρόσφατα σημειώσει τον τίτλο για να τη νοικιάσω οπότε έκανα τρελές χαρές! Η ταινία είναι το Ghost World και τώρα πλέον ανήκει στις αγαπημένες μου.
Η αποκάλυψη όμως ήταν η ινδική ταινία του 1965 Ghamnaam που παρακολουθεί η πρωταγωνίστρια ακριβώς στην έναρξη του Ghost World. Στην ταινία μπορούμε να δούμε ένα μικρό απόσπασμα από την αρχή του Ghamnaam με ένα απίστευτο χορευτικό. (Μπορείτε να το παρακολουθήσετε εδώ.)
Το στόρυ της ταινίας είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον. 2 κοπέλες και 5 αγόρια κερδίζουν σε ένα διαγωνισμό χωρού και το έπαθλο είναι ένα ταξίδι. Στη διάρκεια της πτήσης το αεροπλάνο παθαίνει βλάβη και οι 7 μαζί με τον αεροσυνοδό ξεμένουν κάπου στο πουθενά. καταλήγουν σε μια έπαυλη όπου αρχίζουν ο ένας μετά τον άλλο να εξαφανίζονται... Σας θυμίζει κάτι σε 10 μικρούς νέγρους της Αγκάθα Κρίστι? Πρέπει να το δω οποσδήποτε!!! Υποθέτω όμως ότι bollywood ταινία του '65 δεν είναι και ότι πιο εύκολο να βρεις σε videoclub. Αν κανείς ξέρει που μπορώ να τη νοικιάσω ας μου πει!!!
Η αποκάλυψη όμως ήταν η ινδική ταινία του 1965 Ghamnaam που παρακολουθεί η πρωταγωνίστρια ακριβώς στην έναρξη του Ghost World. Στην ταινία μπορούμε να δούμε ένα μικρό απόσπασμα από την αρχή του Ghamnaam με ένα απίστευτο χορευτικό. (Μπορείτε να το παρακολουθήσετε εδώ.)
Το στόρυ της ταινίας είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον. 2 κοπέλες και 5 αγόρια κερδίζουν σε ένα διαγωνισμό χωρού και το έπαθλο είναι ένα ταξίδι. Στη διάρκεια της πτήσης το αεροπλάνο παθαίνει βλάβη και οι 7 μαζί με τον αεροσυνοδό ξεμένουν κάπου στο πουθενά. καταλήγουν σε μια έπαυλη όπου αρχίζουν ο ένας μετά τον άλλο να εξαφανίζονται... Σας θυμίζει κάτι σε 10 μικρούς νέγρους της Αγκάθα Κρίστι? Πρέπει να το δω οποσδήποτε!!! Υποθέτω όμως ότι bollywood ταινία του '65 δεν είναι και ότι πιο εύκολο να βρεις σε videoclub. Αν κανείς ξέρει που μπορώ να τη νοικιάσω ας μου πει!!!
9 και 1 αγαπημένα τραγούδια από τηλεοπτικές σειρές (πρόσφατες)
1) “Αναστασία” από την ομώνυμη σειρά του Mega. Ερμηνεύει η Ελευθερία Αρβανιτάκη σε στίχους Λίνας Νικολακοπούλου.
2) «Ήμουν Άγγελος του Τσάρλι» από το φετινό λατρεμένο «Στο παρά πέντε» με τη φωνή της Δανάης Φαβίλλη (Οι στίχοι είναι του Δημήτρη Ιατρόπουλου)
3) «Το κόκκινο φεγγάρι» από την ομώνυμη σειρά. Η Δήμητρα Γαλάνη έχει σημαδέψει αυτό τη μελωδία για μένα. ( Μουσική-Στίχοι, Καλαντζόπουλος-Νικολακοπούλου)
4) Ένα μοναδικό tango σε μουσική Κραουνάκη με τους στίχους της Λίνας Νικολακοπούλου ερμηνεύει η Άλκηστης Πρωτοψάλτη για την τηλεοπτική μεταφορά του βιβλίου του Ταχτσή «το Τρίτο Στεφάνι».
5) «Meglio Stasera» και δεν μπορείς να μην τραγουδήσεις και εσύ και ας μην ξέρεις τους στίχους. Οι Ρέππας και Παπαθανασίου επιλέγουν Miranda Martino για τους τίτλους του «Δις Εξαμαρτείν».
6) Από το «Λόγω τιμής» αγαπώ το «Χρώμα δεν αλλάζουνε τα μάτια» αλλά από όλο δίσκο κρατάω «Το σκάκι» που ακουόταν στους τίτλους τέλους και ερμηνεύει επίσης ο Γεράσιμος Ανδρεάτος.
7) «Του έρωτα και της Φωτιάς». Τη σειρά «Θύματα Ειρήνης» δεν τη θυμάμαι καθόλου αλλά το ιδιαίτερο τραγούδι των τίτλων του συγκροτήματος «Άνεμος» νομίζω έχει μείνει στο μυαλό όλων.
8) «Αγάπησα» τραγουδάει μετά από αρκετά χρόνιας απουσίας της από την ελληνική δισκογραφία (διορθώστε με αν κάνω λάθος) η Νανά Μούσχουρη για τη σειρά της ΕΡΤ «Αθήνα – Θεσσαλονίκη».
9) «Το πρόβλημά μου είσαι εσύ» με την Ελένη Τσαλιγοπούλου ήταν το καταλληλότερο κομμάτι που θα μπορούσε να επιλεγεί για τη σειρά «Φίλοι για πάντα».
και
10) «Τα κρυφά μονοπάτια» από το φετινό πρόγραμμα του ΑΝΤ1 με δικαίωσαν στο μπαμπά μου που εκτίμησε επιτέλους τα φωνητικά προσόντα του Μαζωνάκη (τα τελευταία χρόνια είμαι Μαζώ φαν). Τώρα όποτε τυχαίνει να παίζει στο ραδιόφωνο το δυναμώνει μόνος του... Go DAD!!!
2) «Ήμουν Άγγελος του Τσάρλι» από το φετινό λατρεμένο «Στο παρά πέντε» με τη φωνή της Δανάης Φαβίλλη (Οι στίχοι είναι του Δημήτρη Ιατρόπουλου)
3) «Το κόκκινο φεγγάρι» από την ομώνυμη σειρά. Η Δήμητρα Γαλάνη έχει σημαδέψει αυτό τη μελωδία για μένα. ( Μουσική-Στίχοι, Καλαντζόπουλος-Νικολακοπούλου)
4) Ένα μοναδικό tango σε μουσική Κραουνάκη με τους στίχους της Λίνας Νικολακοπούλου ερμηνεύει η Άλκηστης Πρωτοψάλτη για την τηλεοπτική μεταφορά του βιβλίου του Ταχτσή «το Τρίτο Στεφάνι».
5) «Meglio Stasera» και δεν μπορείς να μην τραγουδήσεις και εσύ και ας μην ξέρεις τους στίχους. Οι Ρέππας και Παπαθανασίου επιλέγουν Miranda Martino για τους τίτλους του «Δις Εξαμαρτείν».
6) Από το «Λόγω τιμής» αγαπώ το «Χρώμα δεν αλλάζουνε τα μάτια» αλλά από όλο δίσκο κρατάω «Το σκάκι» που ακουόταν στους τίτλους τέλους και ερμηνεύει επίσης ο Γεράσιμος Ανδρεάτος.
7) «Του έρωτα και της Φωτιάς». Τη σειρά «Θύματα Ειρήνης» δεν τη θυμάμαι καθόλου αλλά το ιδιαίτερο τραγούδι των τίτλων του συγκροτήματος «Άνεμος» νομίζω έχει μείνει στο μυαλό όλων.
8) «Αγάπησα» τραγουδάει μετά από αρκετά χρόνιας απουσίας της από την ελληνική δισκογραφία (διορθώστε με αν κάνω λάθος) η Νανά Μούσχουρη για τη σειρά της ΕΡΤ «Αθήνα – Θεσσαλονίκη».
9) «Το πρόβλημά μου είσαι εσύ» με την Ελένη Τσαλιγοπούλου ήταν το καταλληλότερο κομμάτι που θα μπορούσε να επιλεγεί για τη σειρά «Φίλοι για πάντα».
και
10) «Τα κρυφά μονοπάτια» από το φετινό πρόγραμμα του ΑΝΤ1 με δικαίωσαν στο μπαμπά μου που εκτίμησε επιτέλους τα φωνητικά προσόντα του Μαζωνάκη (τα τελευταία χρόνια είμαι Μαζώ φαν). Τώρα όποτε τυχαίνει να παίζει στο ραδιόφωνο το δυναμώνει μόνος του... Go DAD!!!
Friday, July 14, 2006
"Το κανό μας"
ΝΤ. ΤΖ. ΑΟΥΑΝΤΙ (D. J. Awadi), μουσικός από τη Σενεγάλη, ο πιο διάσημος ράπερ στη χώρα του. Το τελευταίο του τραγούδι «Σουνουγκάλ», που σημαίνει «Το κανό μας», έχει παιχτεί πρώτα στο Ιντερνετ και συνοδεύεται από προβολή φωτογραφιών που δείχνουν τα ταλαιπωρημένα πρόσωπα νέων ανθρώπων που η κυβέρνηση αναγκάζει να φύγουν σε άλλες χώρες, αναζητώντας εκεί καλύτερη τύχη. Το τραγούδι του Αουάντι είναι ένα σκληρό κατηγορώ κατά της κυβέρνησης, «που στεγνώνει τη χώρα από τα πιο φρέσκα παιδιά της». Οι περισσότεροι κάνουν ταξίδι 100 χιλιομέτρων, διασχίζοντας τον Ατλαντικό με ξύλινες βαρκούλες για να φτάσουν στα Κανάρια Νησιά. Πολλοί πνίγονται στη θάλασσα ή πεθαίνουν από πείνα και εξάντληση. Οσοι καταφέρνουν να φτάσουν «είναι ζωντανοί νεκροί» και δεν μπορούν να ορθοποδήσουν ώσπου να περάσουν εβδομάδες πολλές. Λέει το τραγούδι του: «Μου υποσχέθηκες ότι θα έχω δουλειά / Μου υποσχέθηκες ότι δεν θα πεινάσω / Μου υποσχέθηκες εργασία και ελπίδα / Αλλά μέχρι στιγμής, τίποτα / Γι' αυτό και φεύγω μ' αυτό το κανό / Και ορκίζομαι να μη μείνω εδώ ούτε λεπτό ακόμα / Χίλιες φορές να πεθάνω, παρά να ζω σε τούτη την κόλαση». Μπορείτε να το ακούσετε το τραγούδι στη διεύθυνση: http://www.studiosankara.com/sunugaal.html
ΑΠΟ ΤΗ ΣΤΗΛΗ Πρόσωπα & προσωπεία του ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ στη σημερινή Ελευθεροτυπία
Περισσότερες πληροφορίες στο post Σενεγάλη, μετανάστες και ραπ της Άννας.
ΑΠΟ ΤΗ ΣΤΗΛΗ Πρόσωπα & προσωπεία του ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ στη σημερινή Ελευθεροτυπία
Περισσότερες πληροφορίες στο post Σενεγάλη, μετανάστες και ραπ της Άννας.
Tuesday, July 11, 2006
Ο Δρακουμέλ εν δράσει...
Την περασμένη εβδομάδα και καθώς διανύουμε περίοδο διακοπών αναγκάστηκα (δια της μεθόδου χωσέ) να μεταφερθώ στη γραμματεία της διευθύνσεως (ευτυχώς μόνο για μια μέρα) αφού θα έλλειπε η μια εκ των δυο γραμματέων. Πήρα και εγώ όλους τους φακέλους μου, σέταρα το PC για να βλέπω τα e-mail μου, βολεύτηκα στην καρέκλα και στρώθηκα στη δουλίτσα μου. Όλα καλά και όλα ωραία μέχρι που σε κάποια φάση χτυπάει το τηλέφωνο. Ο αριθμός δε μου λεει κάτι αλλά έχω ένα κακό προαίσθημα. Και δεν έκανα λάθος!
Γυναικεία ύποπτη φωνή: Καλημέρα σας!
- Καλημέρα,
- Τηλεφωνώ από το γραφείο του κ. Κυριάκου Μητσοτάκη (ακόμα και τώρα που γράφω αυτό το όνομα κοιτάω γύρω μου μη μου πέσει τίποτα στο κεφάλι). Ο κ. Μητσοτάκης θα ήθελε να μιλήσει με τον κ. Χ (όπου Χ ο διευθυντής μας).
- Ιιιι!!! (αλλά Ζουμπουλία αλλά πιο πνιχτό μην καρφωθούμε κιόλας -είμαι σίγουρη ότι το άκουσε!) ενώ παράλληλα κολλάω μαζί με την καρέκλα στον τοίχο πίσω μου.
Το υπόλοιπο της συνομιλίας δεν το θυμάμαι και ούτε έχει σημασία.
Γιατί τώρα ξέρω ότι κάτι κακό θα μου συμβεί σύντομα. Πες με προληπτική αλλά το συγκεκριμένο πρόσωπο είναι αποδεδειγμένα γρουσούζης και θα σας παραθέσω παραδείγματα στο τέλος.
Περνάνε μερικές ώρες ακόμα και έχω ξεχάσει το τηλεφώνημα ώσπου κοιτάζω τυχαία την δεξιά μου παλάμη η οποία έχει καλυφθεί σχεδόν εξ'ολοκλήρου από κατακόκκινο μελάνι. Το παντελόνι μου το ίδιο. Και φυσικά φαντάζομαι ότι και το πρόσωπό μου δεν την έχει γλιτώσει. Μάγουλο και πηγούνι έχουν και αυτά κόκκινες στάμπες. Από μακριά μοιάζω σαν να είμαι καλυμμένη με αίματα! Ο Γκαντέμης ξαναχτυπά!!
Η απορία μου βέβαια είναι πώς γέμισα κόκκινο μελάνι αφού από το πρωί κρατάω μόνο ένα πράσινο στυλό!
Πολύ αργότερα ανακάλυψα ότι το εξωτερικό κάτω μέρος του πράσινου στυλό έχει κόκκινο μελάνι (από σπασμένο στυλό στη μολυβοθήκη...)
Και τώρα τα ντοκουμέντα:
Επειδή η εταιρία μου έχει αναλάβει κάποιο έργο του ιδρύματος του πατέρα ακατονόμαστου, πολλοί συνάδελφοι αναγκάζονται να χρησιμοποιούν το συγκεκριμένο όνομα καθημερινά. Μετά τα παρακάτω περιστατικά περιοριζόμαστε όλοι στα αρχικά του έργου ή στον προσφιλή χαρακτηρισμό «ο Γκαντέμης».
Υπολογιστές έχουν «σκάσει», οθόνες έχουν καεί, μοτοσικλέτα συναδέλφου εκλάπη έξω από το ίδρυμα του Γκαντέμη όσο αυτός ήταν μέσα για δουλειά ενώ 3 θάνατοι στενών συγγενών 3 συναδέλφων σημειώθηκαν όσο αυτοί ασχολούνταν αποκλειστικά με το συγκεκριμένο έργο.
Βγάλτε τα συμπεράσματά σας!!!
Γυναικεία ύποπτη φωνή: Καλημέρα σας!
- Καλημέρα,
- Τηλεφωνώ από το γραφείο του κ. Κυριάκου Μητσοτάκη (ακόμα και τώρα που γράφω αυτό το όνομα κοιτάω γύρω μου μη μου πέσει τίποτα στο κεφάλι). Ο κ. Μητσοτάκης θα ήθελε να μιλήσει με τον κ. Χ (όπου Χ ο διευθυντής μας).
- Ιιιι!!! (αλλά Ζουμπουλία αλλά πιο πνιχτό μην καρφωθούμε κιόλας -είμαι σίγουρη ότι το άκουσε!) ενώ παράλληλα κολλάω μαζί με την καρέκλα στον τοίχο πίσω μου.
Το υπόλοιπο της συνομιλίας δεν το θυμάμαι και ούτε έχει σημασία.
Γιατί τώρα ξέρω ότι κάτι κακό θα μου συμβεί σύντομα. Πες με προληπτική αλλά το συγκεκριμένο πρόσωπο είναι αποδεδειγμένα γρουσούζης και θα σας παραθέσω παραδείγματα στο τέλος.
Περνάνε μερικές ώρες ακόμα και έχω ξεχάσει το τηλεφώνημα ώσπου κοιτάζω τυχαία την δεξιά μου παλάμη η οποία έχει καλυφθεί σχεδόν εξ'ολοκλήρου από κατακόκκινο μελάνι. Το παντελόνι μου το ίδιο. Και φυσικά φαντάζομαι ότι και το πρόσωπό μου δεν την έχει γλιτώσει. Μάγουλο και πηγούνι έχουν και αυτά κόκκινες στάμπες. Από μακριά μοιάζω σαν να είμαι καλυμμένη με αίματα! Ο Γκαντέμης ξαναχτυπά!!
Η απορία μου βέβαια είναι πώς γέμισα κόκκινο μελάνι αφού από το πρωί κρατάω μόνο ένα πράσινο στυλό!
Πολύ αργότερα ανακάλυψα ότι το εξωτερικό κάτω μέρος του πράσινου στυλό έχει κόκκινο μελάνι (από σπασμένο στυλό στη μολυβοθήκη...)
Και τώρα τα ντοκουμέντα:
Επειδή η εταιρία μου έχει αναλάβει κάποιο έργο του ιδρύματος του πατέρα ακατονόμαστου, πολλοί συνάδελφοι αναγκάζονται να χρησιμοποιούν το συγκεκριμένο όνομα καθημερινά. Μετά τα παρακάτω περιστατικά περιοριζόμαστε όλοι στα αρχικά του έργου ή στον προσφιλή χαρακτηρισμό «ο Γκαντέμης».
Υπολογιστές έχουν «σκάσει», οθόνες έχουν καεί, μοτοσικλέτα συναδέλφου εκλάπη έξω από το ίδρυμα του Γκαντέμη όσο αυτός ήταν μέσα για δουλειά ενώ 3 θάνατοι στενών συγγενών 3 συναδέλφων σημειώθηκαν όσο αυτοί ασχολούνταν αποκλειστικά με το συγκεκριμένο έργο.
Βγάλτε τα συμπεράσματά σας!!!
MASSA HURRY
Και όμως! Ο παραπάνω τίτλος είναι επιγραφή σε Καντίνα στην Εθνική στο ύψος του Κρυονερίου κοντά στο γραφείο μου. Δεν μπορείτε να πείτε!! Είναι το λιγότερο εφάνταστος...
Δεσμεύομαι να ανεβάσω τη σχετική φωτό σύντομα. Σήμερα περνώντας με αυτοκίνητο δεν πρόλαβα, το σοκ ήταν πολύ μεγάλο.
Δεσμεύομαι να ανεβάσω τη σχετική φωτό σύντομα. Σήμερα περνώντας με αυτοκίνητο δεν πρόλαβα, το σοκ ήταν πολύ μεγάλο.
Monday, July 03, 2006
Βιβλιοπροτάσεις
Το κλασικό "Εν ψυχρώ" του Καπότε. Βρισκόταν πάντα στη λίστα με τα βιβλία που ήθελα οποσδήποτε να διαβάσω. Με αφορμή το φετινό (υπέροχο) "Capote" βρήκα την paperback έκδοση της Penguin την οποία διαβάζω στη διαδρομή σπίτι-γραφείο-σπίτι εναλλάξ με το διπλανό βιβλίο.
Τώρα θα μου πείτε πως τα συνδυάζω αυτά τα δύο! Άβυσσος η ψυχή ...
"The Devil wears Prada" της Lauren Weisberger το οποίο και περιμένω πως και πως να το δω στο σινεμά (δεν μπορεί να είναι και εντελώς πατάτα, αφού πρωταγωνιστεί η Meryl Streep!)
Friday, June 30, 2006
How can I think I'm standing strong,
Yet feel the air beneath my feet?
How can happiness feel so wrong?
How can misery feel so sweet?
How can you let me watch you sleep,
Then break my dreams the way you do?
How can I have got in so deep?
Why did I fall in love with you?
This is the closest thing to crazy I have ever been
Feeling twenty-two, acting seventeen,
This is the nearest thing to crazy I have ever known,
I was never crazy on my own…
And now I know that there's a link between the two,
Being close to craziness and being close to you.
How can you make me fall apart
Then break my fall with loving lies?
It's so easy to break a heart;
It's so easy to close your eyes.
How can you treat me like a child
Yet like a child I yearn for you?
How can anyone feel so wild?
How can anyone feel so blue?
...and now I know that there's a link between the two: being close to craziness and being close to you.
Μπορώ να ακούω αυτό το τραγούδι over and over ...
Yet feel the air beneath my feet?
How can happiness feel so wrong?
How can misery feel so sweet?
How can you let me watch you sleep,
Then break my dreams the way you do?
How can I have got in so deep?
Why did I fall in love with you?
This is the closest thing to crazy I have ever been
Feeling twenty-two, acting seventeen,
This is the nearest thing to crazy I have ever known,
I was never crazy on my own…
And now I know that there's a link between the two,
Being close to craziness and being close to you.
How can you make me fall apart
Then break my fall with loving lies?
It's so easy to break a heart;
It's so easy to close your eyes.
How can you treat me like a child
Yet like a child I yearn for you?
How can anyone feel so wild?
How can anyone feel so blue?
...and now I know that there's a link between the two: being close to craziness and being close to you.
Μπορώ να ακούω αυτό το τραγούδι over and over ...
Kalamata International Dance Festival
Κάντε μια εκδρομούλα στην πατρίδα μου τον Ιούλιο και δείτε και μια παράσταση στα πλαίσια του Φεστιβάλ Χορού. (προτιμήστε αυτές που γίνονται στο Αμφιθέατρο του Κάστρου, η ατμόσφαιρα είναι μαγευτική...)
Προσοχή όμως, κλείστε από νωρίς τα εισιτήριά σας γιατί είναι απίθανο να βρείτε θέση τελευταία στιγμή.
Και φυσικά μην ξεχάσετε να κάνετε και τις βουτίτσες σας. (Αν θέλετε άμμο να πάτε στη Σάντοβα αλλιώς για βοτσαλάκια στη Μαντίνεια.)
www.kalamatadancefestival.gr
Thursday, June 29, 2006
Έλα Αλέκο? Τι είπες οτι θέλεις? Κατάλογο? Αχα χα χα!!!
Δεν ξέρω αν όλοι οι ιδιοκτήτες Cafe έχουν συσπειρωθεί και συνωμοτήσει εναντίον μου αλλά πώς να εξηγήσω το γεγονός ότι είναι σπάνια η περίπτωση στο τραπεζάκι να υπάρχει κατάλογος. Η "τσαντίλα" μου δεν σχετίζεται τόσο με το φόβο αισχροκέρδειας "δεν ξέρεις πόσο κάνει άρα σου πιάνω τον κώ", όσο με το κόλλημα μου να έχω δυνατότητα επιλογής έστω και αν στο τέλος μπορεί να παραγγείλω έναν απλό καφέ. Βέβαια το να ζητήσεις κατάλογο έχει μάλλον δυσάρεστα αποτελέσματα ειδικά στην περίπτωση που το μαγαζί είναι γεμάτο. Για παράδειγμα:
Σερβιτόρος: (με χαμόγελο) Γεια σας, τι θα πάρετε?
Πελάτης: Γεια σας, μπορώ να έχω έναν κατάλογο?
Σερβιτόρος: (το χαμόγελο παγώνει και ακολουθεί μικρή παύση που συνοδεύεται από βλέμμα του τύπου "ωχ αδερφέ, πάρε κάτι τώρα να τελειώνουμε, μου θες και κατάλογο!") Μμμ ναι.... (και με αργές, νωχελικές κινήσεις εννοείται, φέρνει τον κατάλογο και απομακρύνεται επιδεικτικά, σε ένδειξη διαμαρτυρίας?)
Μόλις έκανες τραγικό λάθος!!! Τώρα για να κάνεις την παραγγελία σου θα περιμένεις..... πολύ όμως.....
Με άλλα λόγια (του σερβιτόρου), δεν ήθελες να παραγγείλεις την πρώτη φορά? Έχασες την ευκαιρία σου κορόιδο!! Περίμενε τώρα τον επόμενο γύρο...
Δυστυχώς δεν μπορείς να κάνεις κάτι, μόνο να το παίξεις από την αρχή χιουμορίστας (αν είσαι τυχερός και έχει χιούμορ και ο σερβιτόρος βέβαια). Ακολουθεί προτεινόμενος διάλογος.
Σερβιτόρος: Τι να σας φέρω?
Πελάτης: Έχετε κατάλογο?
Σερβιτόρος: Βεβαίως.
Πελάτης: Έναν κατάλογο τότε!
Σερβιτόρος: (με χαμόγελο) Γεια σας, τι θα πάρετε?
Πελάτης: Γεια σας, μπορώ να έχω έναν κατάλογο?
Σερβιτόρος: (το χαμόγελο παγώνει και ακολουθεί μικρή παύση που συνοδεύεται από βλέμμα του τύπου "ωχ αδερφέ, πάρε κάτι τώρα να τελειώνουμε, μου θες και κατάλογο!") Μμμ ναι.... (και με αργές, νωχελικές κινήσεις εννοείται, φέρνει τον κατάλογο και απομακρύνεται επιδεικτικά, σε ένδειξη διαμαρτυρίας?)
Μόλις έκανες τραγικό λάθος!!! Τώρα για να κάνεις την παραγγελία σου θα περιμένεις..... πολύ όμως.....
Με άλλα λόγια (του σερβιτόρου), δεν ήθελες να παραγγείλεις την πρώτη φορά? Έχασες την ευκαιρία σου κορόιδο!! Περίμενε τώρα τον επόμενο γύρο...
Δυστυχώς δεν μπορείς να κάνεις κάτι, μόνο να το παίξεις από την αρχή χιουμορίστας (αν είσαι τυχερός και έχει χιούμορ και ο σερβιτόρος βέβαια). Ακολουθεί προτεινόμενος διάλογος.
Σερβιτόρος: Τι να σας φέρω?
Πελάτης: Έχετε κατάλογο?
Σερβιτόρος: Βεβαίως.
Πελάτης: Έναν κατάλογο τότε!
Photo rights reserved
My profile photo is taken by xmatt (cloudridge) and I found it in www.flickr.com.
This photo is licensed by http://creativecommons.org/licenses/by/2.0/.
This photo is licensed by http://creativecommons.org/licenses/by/2.0/.
Subscribe to:
Posts (Atom)
